Quarta-feira, 12 de Novembro de 2008

A minha sombra e eu

Sigo agora a minha sombra,
já não consigo acompanhá-la,
as minhas pernas tornaram-se lentas.
O meu pensar fica constantemente
agarrado às árvores, esperando
que algo não aconteça e que possa descansar.
Trepo às paredes da minha alma
tentando encontrar o que fui,
tentando entender porque já não o sou.
Tudo se enrola no olhar de cada pássaro.
Tudo esvoaça de encontro ao suspiro
que retenho e que morre abafado,
aos poucos…

Depois, quando a sombra se afasta
rastejo até ela tentando apanhá-la,
por vezes não consigo…





POEMA DE VANDA PAZ TRADUÏT AL CATALÀ PER PERE BESSÓ



La meua ombra i jo


Seguesc ara la meua ombra,
ja no aconseguesc acompanyar-la,
les meues cames es tornaren lentes.
El meu pensar resta constantment
agafat als arbres, esperant
que res no ocórrega i que puga descansar.
M'enfile a les parets de la meua anima
tractant de trobar allò que siguí,
tractant d'entendre per què ja no ho sóc.
Tot s'enrotlla en la mirada de cada ocell.
Tot esvoletega d'encontre al sospir
que retinc i que mor embafat,
als pocs...


Després, quan l'ombra se n'allunya
rastrege fins a ella tractant d'atrapar-la,
a vegades no ho aconseguesc...

2 comentários:

Maria disse...

A raiz de ti.
Belo!

Beijos

Nilson Barcelli disse...

Brilhante cara amiga.
Do melhor que já escreveste.
Beijinhos.